NietWeten.nl

Hallo, ik ben...

Hans van Dam

Bevlogen schrijver over niet-weten.

Foto van de schrijver, mei 2021.

^ Hans van Dam (1958): eigenaar van NietWeten.nl, auteur van de Agnosereeks, columnist van het Boeddhistisch Dagblad.

Hans is een vrije vogel die niets voor lief neemt en nergens nestelt behalve bij zijn lief.

'Mijn levensloop? Het leven neemt een loopje met me.'

Aanbeveling voor de autobiograaf

'Wat weet jij eigenlijk van jezelf, Hans?'

'Minder dan wie ook.'

'Dat lijkt me geen aanbeveling.'

'Integendeel.'

Verder lezen: Hoe je een agnost aanbeveelt

Curriculum vitae van een omloper

Zeven mijlslaarzen naar huis.

Als jongeling vlucht Hans zo lang mogelijk heen en weer tussen de Universiteit van Utrecht en Japan.

Als dat echt niet langer gaat, doet hij zich vijf jaar lang voor als een brave burgerman, compleet met koopwoning, overheidsbetrekking en samenlevingscontract.

Als dat echt niet langer gaat, doet hij zich vijf jaar lang voor als een ambachtelijke kunstenaar, compleet met tekentafel, lichtbak, episcopen, Leica, doka en thuisstudio.

Als dat echt niet langer gaat, doet hij zich vijf jaar lang voor als een filosoof, compleet met opschrijfboekje, dictafoon en tekstverwerker.

Als dat echt niet langer gaat, schept hij zich een vrijplaats, Idios – een oase van onrust waarin al het ondenkbare en onzegbare gedacht en gezegd mag worden.*

* Zie: Gedachte-experimenten maken je stil en (daaronder) Woordenboek niet-weten: variologie (beide in het Witboek Niet-Weten).

Als hij ook van vrijdenkerij verzadigd raakt, doet hij nog één poging om iets van zijn leven te maken. Hij moet en zal de waarheid vinden. Het waarom, het waarheen, het waartoe!

Dan weet hij het helemaal niet meer. Zelfs dáárvoor staat hij niet in. Wel komt hij er eindelijk voor uit.

Hèhè, was dat nou zo moeilijk?

Hans van Dam is te gek voor woorden

En wie is dat nou niet?

Sommige mensen vragen zich af wie het is die al die dwaalteksten uit zijn duim zuigt. Ja, dat zou ik ook weleens willen weten.

Ongetwijfeld gaat iemand mij dat nog eens haarfijn uitleggen.

Een roshi of een rinpoche.

Een goeroe of een mystagoog.

Een priester of een humanist.

Een sjamaan of een vrijmetselaar.

Een astronoom of een astroloog.

Een monist of een nondualist.

Een nihilist of een pluralist.

Een darwinist of een neuroloog.

Een fysioloog of een kwantumfysicus.

Een filosoof of een frenoloog.

Een psychiater of een psycholoog.

Liefst allemaal tegelijk en door elkaar heen.

Voor elke ik een specialist, ieder in zijn eigen taal, dat zal me een geouwehoer geven, zeg.

Babylonische spraakverwarring als hoogste identiteit.

Hoe ik mezelf op dit moment zou omschrijven? O, eh...

Als een heraut – zonder boodschap

Als een vrijbuiter – zonder buit

Als een kaper – zonder kust

Als een boekanier – zonder boeken

Als een piraat – zonder raad

Als een oproerling – zonder roer

Als een dwarsligger – zonder rails

Als een illusionist – zonder illusies

Als een pretendent – zonder pretenties

Als een dominee – zonder kansel

Als een zwerver – zonder ransel

Of gewoon als een kind met een rugzakje natuurlijk.

Een leeg rugzakje, dat dan weer wel.

Ach, Hans van Dam is gewoon te groot voor woorden.

Ik bedoel natuurlijk te klein voor woorden.*

* Zie ook: Verlichting is je kleinheid realiseren (in het Witboek Verlichting).

Te gewoon voor woorden.

Te gek voor woorden.

En wie is dat nou niet?

En wat is niet te gek voor woorden?

Verder lezen

Ik ben niet verlicht, ik ben verduisterd (in het Witboek Verlichting).

Gouden bergen, gebakken licht en Liefde is geen doen (beide in het Witboek Levenskunst).

Nada! Nada! Nada! Lege mystiek voor een vol hart en De mystiek van alledag, of het wonder van het water (beide in het Witboek Mystiek).

Pleinvrees (in het Witboek voor Zoekers).

Niet-weten als passe-partout (in het Witboek Niet-Weten).